|
Beste familieleden en vrienden die hier op deze pagina op bezoek komen. Jullie staan nu in verbinding met mij website die voor jullie is opgesteld in de Nederlandse taal, zodat jullie er kennis van kunnen nemen.
Menige pagina’s zijn gevuld met gegevens van de families Vandergeld en aangetrouwde familieleden. Er zijn bijdragen toegevoegd over de historische tijd van Nederland en ook van Amerika. Als ons gezin niet was gemigreerd had ik die historische gegevens nooit zo mooi kunnen beschrijven. Als een tenger Naarder jongetje ben ik opgegroeid tijdens de gevaarlijke Tweede Wereldoorlog, dus kan ik verscheidene stukjes over mijn jeugd aan de jongere generatie vertellen. Wie nooit een oorlog heeft meegemaakt, weet niet wat het is om ’s nachts uit je warme bed gerukt te worden om in een schuilkelder te moeten doorbrengen. Dat is niet aangenaam. Vooral de hongerwinter, het laatste half jaar van de oorlog. Weet ik nog goed. Het was ’s morgens vroeg, winters koud en wat ik mij herinner, is dat vele mensen van alle leeftijden, jongere en oudere mensen, soms niet meer konden lopen. Ze werden dan met een kruiwagen, handkar of bakfiets naar een veilige plaats gebracht. Zo konden ze schuilen om niet het slachtoffer te worden van de bommen die de geallieerde bommenwerpers afwierpen. Maar toen dan eindelijk het gevaar geweken was, waren wij allemaal dankbaar en blij dat ons gezin er zonder kleerscheuren vanaf was gekomen en wij het leven nog hadden.
Het Nederlandse leger wilde in mei 1940 de eeuwenoude vesting Naarden verdedigen. Alle vestingbewoners moesten hun huis verlaten. Onze Opoe (Vandergeld) werd in een bakfiets gezet omdat ze op dat moment niet meer goed kon lopen. We werden ondergebracht rond het station van Bussum. Van daaruit zouden we per trein afgevoerd worden. Kon nooit begrijpen waarom ze ons naar de gas fabriek stuurden, die kon opgeblazen worden. Als klein Naarder jongetje begreep ik heel goed dat die plek gevaarlijk was om te verblijven.
Nu, is dat allemaal verandert zullen vele mensen zeggen. Waarom moet je die nare tijd nu weer naar boven halen. Die tijden moeten niet vergeten worden, want het kan weer eens gebeuren. De tijd is rijp dat het misschien nog wel eens erger kan worden dan wij hebben mee gemaakt in de Tweede Wereldoorlog.
Toen kon je de vijand zien aankomen en herkennen, maar nu zijn het meer anonieme sluipmoordenaars. Er bestaan mensen op deze aarde die afgunstig zijn wat wij in het land door ons harde werken en dat van onze voorvaderen hebben bereikt en in eeuwen hebben opgebouwd. Dit soort mensen willen nu mee profiteren. Onze vorige generaties leefde in armoede, maar dachten er niet aan om hun geboortegrond te verlaten om elders in een gespreid bedje te komen. Wie emigreerde wist dat hij in zijn nieuwe land de handen uit de mouwen moest steken. Bovendien nam hij dan de gewoonte van het land aan, zonder loze praatjes.
Veel Nederlanders hebben indertijd hun vaderland verlaten, omdat de regering in 1950 verkondigde dat Nederland overbevolkt zou zijn.
Nu is dat schijnbaar niet meer zo, nu dat ze mensen van andere landen het land in halen. Maar Ik wil wel een ding voorstellen, over al de eeuwen heeft Holland altijd zijn landgenoten bij gestaan door oorlogen en rampen, laat nu het land niet te neder gaan met mensen die het niet nuttig vinden om Nederland bij te staan en de grondwetten van het land te eeren. Vele Nederlanders hebben hun leven gegeven om Nederland te behouden zo als het aan ons gegeven is. Een vrij volk met een vrij land.
van het Naarder jongetje
Webmeester
|
